Jij, ik, kanker en onze relatie

Jij, ik, kanker en onze relatie

“Jij ,ik en kanker….wij zetten er samen onze schouders onder en werden vlak na de diagnose nog hechter dan we al waren. We deelden en deden het allemaal samen tot het moment waarop jij je tekort voelde schieten omdat je je geen echte man meer voelde. Erover praten wilde je niet, dat stukje sloot je af en zo deden we het nog steeds samen maar elk met ons eigen worsteling over wat was en wat had kunnen zijn…”

Gevangen in je eigen gedachten

Wanneer door de ziekte en behandelingen het lichaam van je partner niet meer vertrouwd aanvoelt. Er niet meer uitziet zoals het deed voor kanker. Wanneer het niet meer lukt om seks te hebben en je  man zich geen echte man meer voelt. Je lief een borst mist en zich geen raad meer weet met zichzelf. Ze kan niet in de spiegel kijken of zichzelf aanraken, laat staan dat jij als partner haar aan mag raken. Of de lichtste streling doet al pijn en dus raak je je lief maar helemaal niet meer aan. Of wanneer je een afkeer voelt door de gevolgen van de behandelingen.

Gedachten over wat je graag zou willen, waar je behoefte aan hebt en waar je naar verlangt. Misschien zelfs wel over iemand anders om dat ene mee te delen wat je zo mist. Over dat je het zo zat bent dat je leven stilt staat. Dat je weer eens echt wil vrijen zoals jullie deden voordat kanker jullie relatie overhoop gooide. Over het schuldgevoel dat je bekruipt door deze gedachten. Vaak worden deze gedachten niet uitgesproken maar blijven gevangen in je hoofd.

Vermoeidheid speelt ook vaak een rol binnen een intieme relatie. Zo gingen jullie al jaren gelijktijdig naar bed. Sinds je partner nog maar weinig energie heeft ligt hij of zij al te slapen als jij boven komt. Je kruipt voorzichtig tegen hem of haar aan en voelt het verdriet dat het al zo lang geleden is.

Zo goed bedoelt….

Vaak zegt de partner: maar ik vind het niet erg. Het is goed zo… Dat kan natuurlijk zo zijn, maar het belangrijkste is dat je eerlijk bent tegenover jezelf en je partner. Want waarschijnlijk ben je niet de enige die stoeit met de gedachten aan wat jullie hadden samen. 

En zo kom je in een fase terecht waarin je wel naar elkaar reikt maar elkaar niet bereikt. Je zit allebei gevangen in je eigen gedachten en raakt steeds verder van elkaar verwijdert.

Je gevoelens mogen er zijn

Praat samen over wat je mist en wat je graag zou willen. Het begint met erkenning geven aan elkaars gevoelens. Pas wanneer er ruimte gegeven wordt aan de gevoelens en gedachten die je hebt kun je samen kijken naar wat voor jullie beiden wel werkt en fijn is. Praten over seks is voor veel stellen nog steeds niet gemakkelijk maar kan wel de weg vrij maken voor een nieuwe manier om jullie liefde voor elkaar te tonen. Het is samen zoeken naar een nieuw pad op liefdesgebied. Ook al ken je elkaar al jaren, de lichamelijke gevolgen van kanker en de behandelingen kan dit allemaal op scherp zetten. Het aanraken en aangeraakt worden is niet meer vanzelfsprekend.

Vraag hulp als het samen niet lukt!

 

Reageren is niet mogelijk.