De school als houvast

De school als houvast

Ik weet het nog goed, de maandagochtend na de mislukte operatie. Ik ging heel vroeg naar huis . Ik wilde zelf de meester en juf van twee kinderen inlichten over wat er die vrijdag was gebeurd. Normaal gesproken gingen de kinderen alleen naar school, het was aan het einde van de straat. Nu was het een hele lange weg.

De kinderen wilden wel naar school. Voor hen was het ook erg onwerkelijk wat er allemaal gebeurde en school was iets gewoons. Ik zie mezelf nog staan in de kamer van de directeur. Het is nog vroeg, langzaam druppelen de leerlingen de school binnen. Ik sta daar met mijn zoon van 10 en dochter van 8 naast me. Ik hou het niet droog terwijl ik de directeur vertel van de mislukte operatie. Dat de enige optie is: chemo om het leven nog wat te rekken.

Sprakeloos

Ik laat de directeur sprakeloos achter, zijn ogen glinsteren verdacht. Ik ga op weg naar de klas van de jongste. Alsof het een gewone maandagochtend is maar niets is gewoon deze dag. Ik zie amper wie er allemaal door de gangen lopen, mijn zicht is wazig door de tranen. De juf ziet dit natuurlijk en samen lopen we even naar een andere ruimte. Ook haar vertel ik van de onverwacht slechte afloop. Ze kan het niet bevatten, schrikt en met tranen in haar ogen belooft ze me onze dochter in de gaten te houden. Ze neemt contact met me op mocht het nodig zijn. En dan gaat ze over tot de orde van de dag, ze zal wel moeten. Klasgenootjes komen binnen en kletsen honderduit over het fijne weekend.

Dan ga ik nog met onze zoon naar zijn klas. Ook hier vertel ik wat er aan de hand is en blijft de leerkracht sprakeloos achter. En ook hier maken we de afspraak dat ze naar school gaan en als er iets is contact met me opnemen. Dat ze naar huis mogen als ze dat willen. En het oké is als het een keer niet lukt.

Schoolplein

Op het schoolplein is er een enkele ouder die me tegenhoudt, vraagt hoe het gegaan is. Zien aan me dat het geen goed nieuws is en ik laat iedereen verbouwereerd achter. Onderweg naar huis slaat de twijfel toe. Is dit wel goed, doen we er wel goed aan dat ze naar school gaan. Ze wilden zelf, we hebben ze het gevraagd maar toch…tja, ook wij weten nu niet wat het beste is en handelen intuïtief.

Thuisgekomen staat ook de oudste op het punt om naar school te gaan. Hij zit op de middelbare inmiddels. Met hem heb ik afgesproken dat ik zijn mentor en de afdelingsleider een mail stuur. Met het verzoek alle docenten in te lichten en om hem naar huis te laten gaan mocht hij dit willen.

Met pijn in mijn hart laat ik hem gaan. Wat staat hen te wachten de komende tijd. Hun stevige basis staat te wankelen. Ook hun wereld is de afgelopen dagen ingestort. Ik vraag me af wat ze beseffen en realiseer mij dat ik zelf amper besef wat er allemaal gebeurt.

De school als houvast

De openheid naar de scholen en leerkrachten toe heeft er mede voor gezorgd dat onze kinderen alle steun en ruimte kregen die nodig was. Maar heeft er ook voor gezorgd dat ze , ondanks dat hun thuisbasis wankelde, de school als houvast zagen. Datgene wat structuur en afleiding bracht. En dat ze die zes en een half jaar praktisch geen schooldag overgeslagen hebben.

En ik, ik neem nu, jaren later nog steeds mijn petje af voor de scholen waar mijn kinderen op zaten.

Tip: Het is aan jou wat je verteld en hoe open je bent. Maar ik ben van mening dat als je eerlijk verteld wat er aan de hand is je hier ook weer wat voor terug krijgt. Als iemand iets niet weet kan hij of zij daar ook geen rekening mee houden.

Tip: Betrek ook andere mensen in je omgeving bij datgene wat er speelt in je gezin. Dit hoeft niet tot in de details maar zo kunnen ook zij je kind eens vragen hoe het met ze gaat of ze een extra knuffel geven. En zo hebben de kinderen iemand in de buurt die ze kunnen gebruiken als luisterend oor. Want ook al zie je het graag anders als ouder en wil jij graag hun praatpaal zijn, het is voor een kind niet altijd vanzelfsprekend dat jij dat bent. Wees dan blij dat ze bij iemand hun verhaal kwijt kunnen in plaats van alles opkroppen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *